Vaak gezocht
Lees een gedicht voor mij
Ieder mens is een onbegrepen gedicht voor de ongeduldige lezer. Met warrige woorden, soms onbegrijpelijke beelden, verrassende volgordes. Afgelegen, vergeten, ongelezen. Ieder mens is een onbegrepen gedicht.
Een gedicht waarvoor niet genoeg tijd was om begrepen te worden, waarvan de taal vreemd was, waarvan de vorm en de regels belangrijker leken dan de inhoud en uitlezen belangrijker dan voorlezen.
Een gedicht dat, als het steeds opnieuw gelezen zou worden, met rust, in stilte, met pauzes, als het met liefde, keer op keer gelezen zou worden, duizenden verhalen in zich zou dragen.
Een gedicht is pas een gedicht wanneer het gelezen wordt: hardop, met liefde. Wanneer er met het hart geluisterd wordt, zelfs als niet alle regels opgaan, zolang er iets in zit dat waar is.
Ieder mens is een gedicht, ieder leven is een gedicht. En om poëzie te begrijpen, moet je zelf een gedicht worden.
Aristoteles schrijft dat het goede niet begrepen wordt door erover te spreken, maar door het te doen. Misschien geldt dat ook voor poëzie, en voor elkaar, voor leven.
Lees een gedicht voor mij
vertel me dat we uitgereisd zijn
en bij onszelf zijn beland
ik,
bij de bergen van jouw schouders
jij,
bij de mist in mijn ogen
ik, bij het nest van een vogel
op je sleutelbeen
jij, bij een stilstaande zee
in mijn keel
lees een gedicht voor mij
vertel me dat we elkaars talen hebben geleerd
dat de woorden geen boten zijn,
verdwaald in het donkere water
in de handen van de wind
maar zacht zand
in de diepte van de zee
aan onze tenen geplakt
lees een gedicht voor mij
laat me geloven
dat onze gedeelde taal geen kreet is
maar de taal van blikken en stiltes
een gedeeld hart
voor een gedeelde pijn
laat me zien
dat de zinnen niet zinken
maar dansen, opstaan
lees een gedicht voor mij
vertel me dat ik in jouw armen
deze wereld vergeet
waarin het omarmen een datum heeft,
een visum
waarin het aanraken een excuus heeft,
een afstand
lees een gedicht
waarin het einde van elk vertrek
het verlangen is naar verblijven
waarin de seizoenen hun beurt kennen
en wachten een werkwoord is, een actie
vertel me verhalen
vol engelen en demonen,
vliegende paarden, sprekende katten,
vol eenzame helden
dieren, wijzer dan de koning
gaten, helderder dan de hemel
vertel me verhalen waarin elke glimlach
magie
de liefde onsterfelijk is
elke blik het licht
elke stap het pad
elke twijfel
opnieuw
opstaan
vertel me dat de waarheid
niet meer dan een droom is,
de droom van iemand
die moe is van het lopen
en met gesloten ogen
tegen een boom leunt
lees me een gedicht
over de angst van de moerassen,
de moed van de golven,
de eenzaamheid van cipressen
over de takken,
bladeren,
wortels
lees een gedicht voor mij
waarin ik geen muren raak
met mijn benen
geen dak met mijn handen
waarin mijn vingers bruggen bouwen
en mijn pupillen ruimtevaren
lees een gedicht voor mij
een gedicht
waarin ik klop,
als mijn hart stopt
waarin ik loop,
langs de bakstenen tussen ons
word een gedicht
onbegrijpbaar, fijn, zacht
scherp, brandend, omhelzend
word een gedicht
laat ons bestaan.
Biografie
Sholeh Rezazadeh (1989) kwam in 2015 vanuit Iran naar Nederland. In 2018 tekende zij een contract voor haar literaire romandebuut De hemel is altijd paars, dat bekroond werd met de Debutantenprijs van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde en met de Bronzen Uil Publieksprijs. Haar tweede roman, Ik ken een berg die op me wacht, kreeg een Special Mention van The European Union Prize for Literature en was genomineerd voor de Amarte Literatuurprijs en de Natuurboekenprijs. Voor de Boekenweek 2025 schreef zij het Boekenweekgedicht. In haar werk onderzoekt Rezazadeh thema’s als ontworteling, taal, natuur en de kracht van verbeelding. Dit doet ze met een stem die grenzen tussen genres en culturen overbrugt. Sholeh was spreker op de Comenius’ Nieuwjaarsbezinning in 2026.
Deze tekst verscheen eerder als Lecture Spirituelle.
Verder praten over dit artikel? Neem contact op met Team Leiderschapsontwikkeling via 033 – 422 99 29 of mail naar info@comeniusleadership.nl.
Contact